Panel’in başlığı, feminizmin, ta başından beri ona içkin olan, yapısal bir gerilimine işaret ediyor: “Biz kadınlar” diye ortaya çıkıp, kadınlar olarak politika yapmak ile “kadınlar” kümesinin türdeş/yekpare bir kategori olmaması arasındaki gerilime. “Biz kadınlar” diye konuşmak ve politika yapmak olanaklı ve anlamlı: Çünkü bütün kadınlar sadece kadın oldukları için eziliyor, baskı görüyor, dışlanıyor, sömürülüyor. Ama “kadınlar” kendi içinde çeşitli farklılıklar barındıran bir toplumsal grup: Bütün kadınlar aynı biçimde ezilmiyor, bu ezilmişliği aynı biçimler altında yaşamıyor. Böyle olunca da, onlar için öncelik taşıyan şeyler farklı olabiliyor.

Peki nedir bizim “farklılıklarımız”? Tam olarak neyi kast ediyoruz “farklılıklarımız” derken? Çocuklu kadınlar var, çocuksuz kadınlar var. Evli kadınlar var bekâr kadınlar var. Lezbiyen/biseksüel kadınlar var, heteroseksüel kadınlar var. Kürt kadınlar var, Türk kadınlar var. Ermeni, Yahudi, Rum kadınlar var, Müslüman kadınlar var. Ev dışında ücretli çalışan kadınlar var, sadece ev içinde karşılıksız çalışan ev kadınları var Evde ücretli ev işçisi çalıştıran kadınlar var, evlerde ücretli ev işçiliği yapan kadınlar var. Meslek sahibi ya da yönetici kadınlar var, işçi kadınlar var, kendi işi olan (iş sahibi) kadınlar var. Bu liste daha çok uzatılabilir.