Pipa Bacca Davasının 27 mayıs 2009 daki   Koaceli adliyesindeki duruşmasını Sosyalist feministler izledi.Pippa’nın kardeşi ve annesi de  duruşma için İtalya’dan gelmişti..

Mahkemenin daha fazla uzatılmamasını ve “böyle bir şeyi” aklından bile geçirenleri caydıracak ağır ceza verilmesini söylediler. Savcı müteala verdi ve sanığın suçu subut bulunan kanun maddeleri gereğince “ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası verilmesini” istedi.

Duruşma  25 haziran 2009 saat.11.30 ertelendi.

Patron bizim sosyal haklarımızı vermemeye başladı...Bizi sadece bir maaşla çalıştıracaktı. Türkiye şartlarında 536 milyon maaşla bir insanın ev geçindirmesi çok zor. Yani bizi açlığa bırakacaktı resmen. Biz de, dur demek istedik. Arkamızda sendika olursa haklarımızı alırız, daha güçlü oluruz diye düşündük. Birleşik Metal-İş Sendikası’na üye olduk. ..Bizden önce sendikaya öncülük eden 38 arkadaşımız işten atılmıştı. Aslında onlar da sendika nedeniyle işten atılmalarına rağmen, resmi gerekçe 29.madde idi. Bu madde performansı ve yüz kızartıcı suçları kapsıyor. Cuma günü sendikaya üye olduk. Pazartesi sabah fabrikaya geldiğimizde bahçe kapısı kapalıydı, bizi içeriye almadılar. Daha sonra işten atılanlar olarak megafonla tek tek isimlerimiz okundu. Bizler isimlerimiz okunmamış gibi fabrikaya girdik ve fabrikayı iki gün işgal ettik. Gece yemekhanede kaldık. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı’ndan müfettiş geldi, rapor tuttu. Müfettişin raporu lehimize oldu. Biz içeriye girer girmez hemen iki tane polis otobüsü geldi, polislerin ellerinde tüfekler vardı. Komik bir durumdu. İşçiyiz biz ve bizim önümüze barikat kuruyorlar. G-3’lerle önümüzde bekliyorlar. Bizim tek istediğimiz işimize geri dönmek. Polisler bizi içerden çıkartmak için üzerimize gelecekti, bu yüzden böyle bir şeye hazırlıklı olmadığımız için direnişimizi fabrikadan çıkıp iş yerinin önünde devam ettirmeye başladık. 24 aralıktan beri de dışarıda direnişimizi devam ettiriyoruz.

Özlem Molla

Senin direnişe geçmene neler sebep oldu?  

İşten çıkarıldığımda 8 yıldır DESA’da çalışıyordum. Bunun ilk 9 ayı sigortasız çalıştırıldım. Benim dışımda 2–3 senedir çalışan arkadaşlarıma da o sırada sigorta yapılmamıştı. Sigortacılar geldiğinde patron bizi, fabrikanın çatısına saklıyordu. Daha sonra sigortalı olduk ama diğer koşullar düzelmedi. Diğer kötü koşullar derken, uzun çalışma saatlerinden söz ediyorum. 2 gün 2 gece eve gitmeden çalışıyorduk. Ayakta çalışıyorduk ve bu mesailerle birlikte ellerimiz ayaklarımız tutmaz hale geliyordu..